Terrence Lauerhohn is zonder meer een fantasieprikkelende auteursnaam. Woonachtig in Rilland. Dat is al wat dichter bij huis. De echte naam van de schrijver – Peter Scheefhals - maakt een eind aan alle buitenlandse en zelfs buitenaardse fantasieën. Lauerhohn debuteert met Noptula als science fictionschrijver.
Ik wil hier het boek alleen maar kort even signaleren. Eerlijk gezegd heb ik helemaal niets met dit genre. Mogelijk is mijn voorstellingsvermogen te beperkt om op te gaan in die verre fantasiewerelden vol met gedrochten en verschijningen. Een praktisch punt is dat ik het boek nog niet heb ontvangen. Kost even tijd om het via de uitgever aangeleverd te krijgen, liet de auteur me weten. Dus al zou ik willen, dan nog.
Ik heb wat informatie verzameld, die de auteur zelf via internet beschikbaar stelt. Over de inhoud: ‘In dit avontuur ontstaat het Heelal door de strijd tussen twee omnipotente wezens, Macht en De Bedreiging. Macht stuurt Zijn dochter Hla’shifa naar de wereld Terra-Lwla. Zij moet daar iemand zoeken die over grote krachten beschikt en waarmee haar Vader Zijn vijand kan overwinnen. De Noptula, een wrede creatie van De Bedreiging, spelen een grote rol in haar plan. Een kat- en muisgevecht tussen Macht en De Bedreiging ontketent. Hla’shifa’s verzet tegen haar Vaders wil ontregelt de toekomst en ze wordt gedwongen tot het plegen van een groot verraad. Een meedogenloze oorlog tussen Noptula en Terra-Lwla is het effect.’
Een fragment uit het boek: ‘Het zwart was overal rondom de Tanden van Doh. De kleuren van de Shouzi nevel waren onzichtbaar. Alleen een magere verzameling streperige grauwe slierten bleef over. Schoonheid was verdreven en duisternis verving die, alsof deze plaats geen licht en kleur toestond, als een stil en donker graf. De onbekende kracht die het schip voortstuwde, bleef de Tanden van Doh onwrikbaar in zijn greep houden. Waar de reis naar toe ging, was duidelijk. Op de vraag waaróm ze meegevoerd werden, moest later een antwoord gevonden worden. Hallas’ grootste probleem nú, was het risico dat zijn bemanning en schip liepen. Dezelfde korporaal die hem eerder had gewaarschuwd riep hem weer aan: ‘Er verschijnt nog iets in beeld generaal!’
Hallas sprong overeind. ‘Verdomme’, dacht hij. ‘Wat is hier aan de hand?’ Licht geïrriteerd én tegelijkertijd bevreesd, liep hij naar de kleinere monitor, waar de korporaal hem iets aanwees. Daar manifesteerde een nieuwe verschijning. Groter, veel groter dan wat hen in de macht hield. Donker en dreigend lag het uitgespreid over de nevel.’
Voor mij is dit fragment voldoende om zeker te weten dat dit boek me niet gaat pakken.
Foto: schrijver Terrence Lauerhohn uit Rilland, pseudoniem van Peter Scheefhals – foto Willem Mieras
De schrijver laat op intenet over zichzelf weten: ‘Terrence, geboren als Peter Scheefhals, op 31 mei 1960 in een Brabantse wieg te ’s Hertogenbosch, schrijft vooral Science fiction romans maar ook wel Fantasy en Horror verhalen. Nu woont en werkt hij in Rilland. Al jaren houdt hij zich zo veel mogelijk bezig met het maken van muziek, als basgitarist in pop en rockbandjes. Ook schilderen en tekenen zijn een passie. Zijn loopbanen hebben veel verschillende routes gekend; van circusmedewerker bij Bassie en Adriaan, naar Grafisch vormgever en Programmeur van bandjes in een jongerencentrum, tot en met Heftruckchauffeur. In 2006 schreef Terrence de eerste versie van Noptula. Nu, vier versies later, is het boek eindelijk geschreven. Naast deze roman werkt Terrence ook aan korte verhalen. Twee daarvan verschijnen volgend jaar in twee verschillende (Zeeuwse) bundels vol fantastische verhalen voor de jeugd. Het schrijversgen werd gewekt na het lezen van De Stervende Aarde van Jack Vance. Door dit boek werd Terrence gemotiveerd om net zulke mooie verhalen te willen schrijven. Toen hij eindelijk de tijd hiervoor vond, kwam ook de inspiratie als een vloedgolf opzetten. Een jarenlange, tot dan toe onvervulde droom werd werkelijkheid.”
In de Bevelandse editie van de PZC van vandaag, vrijdag 19 augustus 2011, sprak verslaggeefster Lilian Dominicus met de schrijver.
Jack Vance als inspiratie
door Lilian Dominicus
RILLAND - Een doorsnee fantasy is de debuutroman Noptula van Terrence Lauerhohn uit Rilland zeker niet. Er komen ‘omnipotente machten’, buitenaardse wezens en ook mytische figuren als bosdemonen in voor.
„Geen elfjes enzo, daar heb ik helemaal niets mee”, zegt Lauerhohn, die zich in het dagelijkse leven gewoon Peter Scheefhals noemt. „Dat pseudoniem, dat heb ik gekozen omdat ik zelf ook geen boek zou kopen van iemand die Peter Scheefhals heet. Het is me aangeraden door onder andere de uitgever en mijn adviseurs op het internetforum. Mijn ware naam mag onbekend blijven.” Eigenlijk is het ook geen pure fantasy. „Het houdt het midden tussen science fiction en fantasy.”
Het schrijversvirus kreeg Lauerhohn te pakken na het lezen van De Stervende Aarde van Jack Vance. „Toen ik dat las, dacht ik: zulke mooie verhalen wil ik ook schrijven.” Na vier versies te hebben geschreven is Lauerhohn eindelijk tevreden met het resultaat. We kunnen nog meer van hem verwachten: deel twee en drie komen eraan.
Terrence Lauerhohn: Noptula - Uitgeverij Boekscout (www.boekscout.nl), 166 pag., 16,95 euro, ISBN 978-94-6176-397-6.
