Boris Raaijmakers uit Vlissingen. Geboren in Waalwijk (1967). Dus kom ik hem in Brabantse kranten tegen als de Waalwijkse dichter. En hier, ter hoogte van zijn woonplaats, presenteert hij zich als Zeeuw. Van twee walletjes. Maar ik snap het wel. Als debuterend dichter heb je wat etherreclame nodig. Dus verschijnt hij nu ook op het Zeeuwse boekenblog. Boris Raaijmakers debuteert met de gedichtenbundel Pijn, Ongeloof en Rock & Roll. Een dichter, lees ik, die wel wat van de wereld heeft gezien.
Op mijn verzoek stuurde Boris (foto) een biografie. Daaruit citeer ik: ,,Op jonge leeftijd ben ik al aan het reizen gegaan. Amerika, Thailand en Roemenië en de Europese landen ontdekte ik al snel. Ik had een zekere fascinatie voor de verschillende gewoontes, de vrouwen en de muziek. Zaken die het leven zo spannend maken en die zich vaak vermengen in het nachtleven, waar ik aldus regelmatig vertoefde. Bepaalde situaties of mensen die ik tegenkwam onderweg ben ik nooit vergeten en heb ik in deze vorm opgeschreven. Ik ben vijftien jaar geleden begonnen met het schrijven van gedichten en dit is mijn debuut.”
In de flaptekst helpt hij de lezer op weg:
Als ik vecht met woorden
een woud van akkoorden.
Welke letter zet de juiste toon.
Welke zin spant de kroon.
Zoekend naar ritme.
Zoekend naar rijm.
Om wat zweeft in de lucht te verbeelden.
Om te zetten in woorden van weelde.
Een gedicht te creëren dat spreekt en raakt.
Anderen inspireert, een eigen wereld maakt.
Vrouwen, truckers, drank, muziek. Twee gedichten zeggen niet alles. Wel veel.
**********************************************
Rock & Roll
Elvis Presley, Keith Richards en Herman Brood
James Dean en Marilyn Monroe
Harley Davidson en Cadillac
Lef en Flair
Sex en drugs
Vetkuiven en zonnebrillen
Spits schoeisel en ringen
Lippenstift en decolletés
A-politiek, vrijheid en vogelvrij
Neon, cafës en cocktails
Gitaren en live-gigs
Overleven en … intens
******************************
De Trucker
Onder sombere luchten.
Door diepe dalen.
Met vermoeide zuchten.
Over zeeën van jade.
Wanneer ik thuis kom, is altijd weer de vraag.
Waarschijnlijk morgen weer voor Spanje laden.
Keer op keer kruipt die tijd zo traag.
Als ik weer in onzekerheid moet raden.
Ik weet, je kunt niet rekenen op mij.
Afspraken maken is al helemaal niet te doen.
Gelukkig ben jij wie je bent, prachtig en vrij.
Het enige wat ik kan doen, is wachten op je zoen.
En de poen.
**************************
Boris Raaijmakers: Pijn, Ongeloof en Rock & Roll – Uitgeverij Boekscout, 82 pagina’s, paperback, 14,95 euro.
Raaijmakers, bewaar deze rijmelarij voor de huiselijke kring.
Op de snelweg van de echte poëzie wordt deze sinterklazerij
niet gepruimd. Hou je bij je eigen stek, je rock ‘n roll bij het tuinhek.
Voor een vlam in de pan is meer nodig dan je denkt.
Nou nou Kees, je gaat nogal tekeer. Als iemand graag gedichten schrijft moet je dat niet ontmoedigen. Het is nog altijd beter dan fietsen stelen.
Ik heb de bundel gekocht en vond het grappig om te lezen. Hij probeert in ieder geval niet interessant te doen, dat vind ik ook belangrijk. Laten we het truckers-poëzie noemen. Nou en……..
Hoeren, snoeren, taxi rijden. Moet jij ook eens proberen. Dan zie je het leven niet zo serieus. En het is voor ons truckers niet vlam in de pan maar vlam in de pijp (haha)
Vriendelijke groet,
Edwin Bouwens
Normaal gesproken is poëzie wat gecultiveerder dan wat jullie uithalen.
Precies het verschil tussen de pan en de pijp. Met hun associaties!
Wat je ook beleeft, het gaat om de manier van verwoorden.
Truckerspoëzie klinkt nog veel te chique. Want de poëzie ontbreekt!
ik begrijp je wel Kees, maar als je kritiek hebt dan hoef je niet gelijk een machinegeweer te gebruiken.
Wil je op mijn gedichten ook kritiek geven? ik zou het op prijs stellen. En bij mij mag je wel een machinegeweer gebruiken.
Edwin Bouwens, pzc-gedichtendag.
Ik geef toe, mijn kritiek is niet mals, maar wel onderbouwd. Jij Edwin, kreeg echter ‘een machine-
geweertje voor onderweg’ van je moeder.
Zie Gedichtendag 2012.
Laten we het maar gewoon bij poëzie houden
en ingaan op een andermans argument.
Wel zo veilig.
Meneer Borgdorff, grote dichter zijnde!
Nooit van opbouwende kritiek gehoord zeker!
Stel je voor dat je jezelf open durft te stellen voor andermans schrijverij. Gelukkig laat ik me hier niet door ontmoedigen. Voor mij is dit een hobby en voel ik me goed als ik iets op papier weet te zetten. Respect zal wel niet in uw vocabulaire voorkomen. Binnenkort ga ik iets van u lezen en zal ik laten weten wat ik ervan vind. Ik ga ervan uit dat het wel saaie kost zal zijn, waar er al 13 van in een dozijn bestaan.
Wat je er nu allemaal uitgooit, snijdt geen hout, Boris.
Ik probeer met mijn opmerkingen je zo ver te krijgen
dat je eens kritisch naar je ‘gedachten’ kijkt.
Daarná worden het pas gedichten.
Zeker als je iets van een ervaren dichter wil aannemen.
Ja, lees mijn pennevruchten maar!
Kees ouwe zuurpruim dat je bent
het is wel duidelijk dat je boris niet in het echt kent!
beetje slap van je om alles op internet te gooien!
Boris maak je niet druk en ga door met je zelf en je gedichten te ontplooien.
kees ik vind dit een zeer laffe daad!
Dus boris maak je niet druk om zijn lompe gepraat!!
Kees ik maak me niet druk om je reactie die je hier op gaat geven ik zal het je al vast zegge het intereseerd me geen reed!!!
En boris ik heb je boek nog niet gelezen maar ga wel even kijken of ik hem ergens kan scoren! En hoop dat we snel weer ergens een colaatje onderweg kunne drinken. ik spreek je collega!! Groet william
En wie is William? Heeft hij geen achternaam?
Geen achternaam en ‘geen reed’?
Waarom zou ik hier op moeten reageren?
Wie reet met een d schrijft, moet maar verder rijden.
Zeg ik dat niet netjes?
Speel niet op de man, dappere William. Hé, dat rijmt!
Beste Kees
De beste stuurlui staan aan wal, is misschien een wat afgezaagde opmerking in deze.
Dat ik misselijk word bij de gedachte dat mensen zich geroepen voelen anderen tot op het bot toe af te branden, is toch zeker wel iets wat ik graag aan je kwijt wil.
Zulke kortzichtige egostrelingen kunnen er enkel toe kunnen leiden dat nieuw talent zich wel 3 keer bedenkt om creativiteit tentoon te spreiden aan publiek dat er misschien juist wel op zit te wachten. Maar ja, men moet wat als men creatief gezien, zelf niet bereikt heeft wat de perfectionistische aard oplegt. Meningen die hier uit voortkomen zijn gebaseerd op frustratie en gefrustreerd oog ziet geen schoonheid.
graag zou ik daarom Gerrit Komrij citeren:
“Wat is poëzie? ‘Dansen op de maat van het ogenblik’, dichtte Hugo Claus. Poëzie kent geen voorschriften, maar werkt bevrijdend – al is het maar voor een moment.„
gegroet
Mijnheer de Jong,
Poëzie kent WEL voorschriften. Bouwt u een huis zonder bestek en tekening?
Wat zal dat ‘bevrijdend’ werken! Een goed poëziepoppenhuis is gemaakt van
vakmanschap: je moet je minstens goed in het nederlands kunnen uitdrukken.
Als zgn. dichters daar een potje van maken, mag ik daar gerust iets van
zeggen. Brand MIJ dus niet af als ik voor onze schone taal opkom, mijnheer
Rood de Jong. Denk zélf eerst na en verschuil u niet achter anderen!