Mag ik een keer overslaan? Dat was mijn eerste gedachte toen ik het boek dichtsloeg. Ik lees Zeeland: de schrijvers/samenstellers hebben het over ‘een medley van toeristische informatie, tips voor dagattracties èn Zeeuwse verhalen’. Een hutspot dus, niets meer en niets minder. Best smakelijk opgediend, met allerlei feitjes en wetenswaardigheden en soms goede foto’s. Maar wat moet ik ermee?
Ik ben geen toerist, weet wel iets van het Zeeuwse, dus is de meeste informatie in het boek voor mij bekend. Terra Maris, de Westerscheldetunnel, het Zwin, burgwallen, bunkers, Reynaert de Vos, ringrijden, klederdracht, en nog veel meer. Ik heb het proberen te lezen met de vraag in mijn achterhoofd: krijg ik een goed beeld van de provincie? Die vraag kan ik nu ontkennend beantwoorden. Het blijft een beetje van alles wat.
Het boek is opgedeeld in drie hoofdsecties: ‘Zeeland toen en nu’, ‘Zeeland schrijvers en dichters ook in dialect’, en ‘Zeeland dat wil ik weten’. De titels spreken voor zich – het ene wat historisch getint, het andere wat meer gericht op de attracties en dan natuurlijk nog het verhalende deel.
Ach, het is allemaal zo goed bedoeld hap-snap. Neem nou de pagina’s 16 en 17, waar het over burgwallen en vestingen gaat. Romeins Aardenburg wordt aangestipt, de vestingwerken van Sluis en Hulst. Ook Goes wordt genoemd, de Westwal en de Oostwal. Museum het Bolwerk van IJzendijke krijgt een apart kadertje. En dat is het dan. Geen vikingburgen, Fort Rammekens pas op pagina 19. Je kunt het niet allemaal doen, dat begrijp ik ook wel. Maar waarom het ene wel en het andere niet, dat wordt me niet duidelijk.
De verhalen, al dan niet in dialect, vragen een andere benadering. Naar mijn gevoel past het ritme van het verhaal niet bij de korte weetjesinfo van de andere afdelingen.
Een goed register zou de bruikbaarheid van het boek kunnen vergroten. Zou, want een register, in welke vorm dan ook, is er niet.
Kun je in een boek spreken van sluikreclame? Pagina 81 en volgende, daar krijgen het bedrijf Skypictures van Izak van Maldegem en diens boek Zeeland vanuit de lucht opeens alle ruimte. Zodanig, dat zelfs de oppervlakkige lezer niet aan de indruk ontkomt dat er wel een dealtje moet zijn gesloten.
Dit soort boeken is aan mij niet besteed. Helaas, Fiona Hack en Benn in Books, ik heb geen zin me door schrijvers en fotografen van Ik lees Zeeland kris kras door de provincie te laten leiden. Ik hoop voor jullie dat ‘de toerist’ er wel gecharmeerd van is.
Fiona Hack, Benn Flore, Frank Ogink: Ik lees Zeeland – Uitgeverij De klimmende Ster, 128 pagina’s, 9,95 euro.
Dag Jan, allereerst wil ik je zeggen dat de pagina hapert. Verder kan ik je vertellen dat de meeste mensen aan wie ik het laat zien het meteen kopen. De prijs is erg aantrekkelijk. Om kado te geven en als relatiegeschenk leent het zich goed. Vooral een toerist de hier de weg niet kent steekt er veel van op. Het is een mooi vormgegeven boek die ook als leesboek iets te bieden heeft. Tja, als je een boek schrijft kun je niet iedereen tevreden stellen. Ieder zijn mening.